مقدمه: آگاهی از میزان تجمع رنگ دانه ها در ضایعات پوستی به تشخیص درست بیماری کمک می کند. همچنین در روش هایی که از نور برای درمان ضایعات استفاده می شود برای کنترل روند درمان مفید است. اسپکتروسکوپی ابزار لازم را برای بررسی کمی پوست فراهم آورده است. محدوده طولی موجی وسیع، سرعت و سهولت استفاده از مزایای این روش هستند. ولی به دلیل اینکه طیف جذبی رنگ دانه ها از هم جدا نیستند و روی هم افتادگی دارند، تفکیک شدت هر رنگ دانه در طیف شلوغ پوست نیاز به روشی علمی دارد.روش بررسی: در این مطالعه طیف انعکاسی 5 نقطه مختلف از پوست 10 نفر داوطلب گرفته شده و طیف حاصل تجزیه و تحلیل شده است. داوطلبان در محدوده سنی 28-24 سال و از هر دو جنسیت انتخاب شده اند. با استفاده از نرم افزار و روش برازش گاوسی، طیف به دست آمده بر اساس زیرپیک های رنگ دانه های موجود در پوست برازش می شود و شدت هر زیرپیک به دست می آید. برای تایید صحت کار، دو مقایسه انجام شده است. در مقایسه اول که صحت کار تجربی را نشان می دهد، طیف نواحی مختلف پوست اشخاص مورد ارزیابی قرار گرفته است. ملاک این ارزیابی سرخی و مقدار خون موجود در این قسمت از پوست بوده است. در مقایسه دوم صحت برازش، مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور نسبت دی اکسی هموگلوبین به اکسی هموگلوبین طیف لب افراد با هم مقایسه شده است. این نسبت به نوعی تعیین کننده تیر گی لب افراد است. شدت زیرپیک مربوط به این رنگ دانه ها برای دو نفر که یکی لب تیره و دیگری لب روشن دارد استخراج و با هم مقایسه شده است.یافته ها و نتیجه گیری: در این مطالعه سعی شد تا روشی برای کمی کردن اثر رنگ دانه ها در طیف ارائه شود. این کار بر اساس برازش طیف جذبی نواحی مختلف پوست بر اساس پیک جذبی رنگ دانه ها انجام شد. مقدار بالای ضریب همبستگی طیف تجربی و نمودار حاصل از برازش دقت خوب کار را نشان می دهد. برای تایید صحت کار تجربی از آزمون مقایسه سرخی نواحی مختلف پوست استفاده شد و برای تایید صحت برازش از تیرگی لب به عنوان شاخص استفاده گردید. هر دوی این آزمون ها صحت کار را تایید می کنند. با این روش می توان تغییر میزان رنگ دانه ها در یک ناحیه از پوست را که به علت مشکل و یا بیماری به وجود آمده است، به صورت کمی بیان نمود و به تشخیص درست بیماری کمک کرد.

امروزه با پیشرفت و گسترش چشمگیر سامانه های تصویربرداری فراطیفی استفاده از دانش طیفی مواد برای طراحی و ساخت پوشش های استتاری اجتناب ناپذیر شده است. در این تحقیق به منظور طراحی پوشش های استتار اپتیکی دارای شباهت طیفی مناسب با پس زمینه مورد نظر، ضخامت بهینه ساختار چند لایه ای رنگ دانه های پوشش در محدوده های مرئی و مادون قرمز بازتابی با استفاده از یک فیلتر عبوردهنده تداخلی چند لایه تعیین شده است. در فرایند انجام شده از ماتریس انتقال و الگوریتم ژنتیک استفاده شده است. به عنوان مطالعه موردی، طراحی ساختار چند لایه ای پوشش استتار اپتیکی برای پس زمینه های پوشش گیاهی با استفاده از دو ماده ژرمانیوم و سولفید روی انجام شده است. نتایج این تحقیق نشان داده است که بر اساس معیارهای شباهت طیفی مختلف و ضریب همبستگی منحنی بازتابندگی طیفی ساختار چند لایه ای پیشنهادشده مشابه پوشش گیاهی مورد نظر است.

این آزمایش به منظور بررسی تأثیر رنگ دانه آلگاسان بر عملکرد و کیفیت گوشت بلدرچین با چهار تیمار، سه تکرار و 17 جوجه در هر تکرار، در قالب طرح کاملا تصادفی انجام گرفت. جیره­های آزمایشی شامل 1-جیره پایه (شاهد)، 2-جیره پایه + 1/0 درصد پودر آلگاسان، 3-جیره پایه + 2/0 درصد پودر آلگاسان و 4-جیره پایه + 3/0 درصد پودر آلگاسان بودند. علاوه بر اندازه­گیری میانگین افزایش وزن بدن، ضریب تبدیل خوراک، وزن زنده، وزن لاشه، بازده لاشه، در 38 روزگی، برای بررسی کیفیت گوشت، دو قطعه بلدرچین نر به صورت تصادفی از هر تکرار (شش پرنده در هر تیمار) انتخاب و کشتار شدند. داده های حاصل با نرم افزار SAS آنالیز و میانگین­ها با آزمون دانکن مقایسه شدند. اثر سطوح مختلف رنگ دانه در جیره بلدرچین ها، بر میانگین افزایش وزن بدن، مقدار خوراک مصرفی، ضریب تبدیل خوراک و وزن زنده، معنی دار نبود. اما در مقایسه با سایر تیمارها، بیشترین وزن لاشه در تیمار 1/0 درصد (33/118 گرم)، بالاترین بازده لاشه در تیمار 3/0 درصد (36/73 درصد)، بیشترین تراکم نوری در تیمار 1/0 درصد (029/2، 268/1 و 249/2 درصد) و بیشترین ظرفیت نگهداری آب در تیمار 3/0 درصد (720/4) آلگاسان مشاهده شد (05/0P≤). کمترین مقدار pH گوشت، درصد افت خونابه و درصد افت وزنی پس از پخت را به ترتیب تیمارهای شاهد (342/6)، 2/0 درصد (055/13 درصد) و 3/0 درصد (985/19 درصد) آلگاسان نشان دادند (05/0P≤). در مجموع، این پژوهش نشان می­دهد که رنگ دانه آلگاسان می­تواند در بهبود احتمالی برخی فراسنجه­های عملکردی و کیفیت گوشت بلدرچین، مؤثر باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

همواره گذر زمان و پیشرفت بشریت، ارتباط مستقیمی با افزایش تمایل به آفرینش خلاقانه آثار هنری داشته است. حضور رنگدانه ها در آثار تاریخی یکی از مواردی است که نمود خلاقانه در آثار دارد و حاوی اطلاعات ارزشمندی از فرآیند تکامل تاریخ و بشریت است. در بخش قبلی مطالعات مروری بر رنگدانه ها، به بررسی سفید سرب و قرمز سرب پرداخته شد. در ادامه مطالعات قبلی، بررسی حاضر بینش های جامعی در زمینه رنگدانه های سنتی سبز زمردی یا امرالد و آبی اولترامارین ارائه می دهد. در جهت نیل به این مقصود پژوهشگران با گردآوری و بررسی دانش فعلی این حوزه به ارزیابی رنگدانه ها از منظر ساختار، کاربرد، سیر تحول در طول تاریخ، فرآیند فرآوری و روش های سنتز، خواص نوری، ویژگی ذرات و برخی خواص شیمیایی، روش های شناسایی و انواع تخریب در آن ها پرداخته اند. این پژوهش سعی دارد روند بررسی علمی و فنی رنگدانه های تاریخی را بر اساس داده های علمی قابل استناد، تقویت نماید.

به منظور بررسی همبستگی بین رنگ های مختلف بذر با شدت آلودگی به بیماری بلایت فوزاریومی سنبله گندم، در سال زراعی 77-1376 تعداد 121 ژنوتیپ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی ساری و 189 ژنوتیپ در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گرگان تحت شرایط سیستم مه پاشی (Mist Irrigation) کشت گردیدند. پس از چند مرحله اسپرپاشی با قارچ عامل بیماری (آلودگی مصنوعی)، ارزیابی واکنش ژنوتیپ ها به بیماری و نیز تعیین درصد آلودگی دانه ها پس از برداشت محصول انجام شد. میزان مایه قارچ و تعداد دفعات اسپرپاشی و در نتیجه شدت آلودگی در ایستگاه گرگان به مراتب بیشتر از ساری بود. با توجه به دسته بندی ژنوتیپ ها در پنج گروه رنگ سفید سفید، سفید، کرم، قرمز و قرمز تیره ضرایب همبستگی بین گروه های مختلف رنگ با درصد آلودگی سنبله (Disease Incidence = DIC)، درصد آلودگی سنبلچه (Disease Index = DIX) و همچنین درصد آلودگی دانه تعیین شد. دسته های مختلف رنگ ها برای هر سه پارامتر آلودگی با استفاده از روش مقایسه میانگین ها با تعداد نمونه های نامساوی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج به دست آمده نشان داد که بین رنگ های مختلف در ایستگاه ساری از نظر میزان آلودگی تفاوت معنی داری وجود ندارد ولی در ایستگاه گرگان که شدت آلودگی بالا بود ژنوتیپ هایی با دانه های قرمز، قرمز تیره و پس از آن سفید سفید نسبت به ژنوتیپ های با رنگ دانه سفید و کرم مقاوم تر بودند. از این ویژگی که در شرایط همه گیری شدید تاثیر گذار است می توان برای غربال ژرم پلاسم مقاوم به این بیماری استفاده نمود.

هدف از انجام این تحقیق، بررسی عملکرد استرانسیم- آلومینیم پلی فسفات به عنوان رنگ دانه ضدخوردگی زیست سازگار عاری از روی در ترکیب کامل پوشش حفاظتی پایه اپوکسی بوده است. در این راستا، با استفاده از عوامل حاصل از آزمون طیف سنجی امپدانس الکتروشیمیایی، موثرترین میزان رنگ دانه ضد خوردگی در مقایسه با فسفات روی تعیین شد. بر اساس نتایج حاصل از آزمون لایه برداری، ترکیب های برتر به دست آمده از EIS، استحکام چسبندگی بالاتری را طی دوره 60 روزه غوطه وری ارائه دادند. افزون بر این، آزمون فروروندگی نشان داد که به کارگیری درصدهای مناسبی از رنگ دانه استرانسیم- آلومینیم پلی فسفات، مانع از افت شدید سختی پوشش ها خواهد شد.

در این مطالعه، تأثیر پارامترهای سیستم خشک کن فروسرخ شامل توان فروسرخ، فاصله موسیلاژ از سطح لامپ، ضخامت موسیلاژ بر روی سینتیک خشک شدن و شاخص های رنگ (L*، a*، b* و ΔE) موسیلاژ دانه مرو در سیستم خشک کن فروسرخ بررسی شد. داده های آزمایشگاهی نسبت رطوبت با 7 مدل تجربی لایه نازک مختلف برازش داده شد. مشخص شد که مدل پیج بهترین تناسب را برای نشان دادن رفتار سینتیکی دارد و به طور قابل قبولی رفتار خشک کردن فروسرخ موسیلاژ دانه مرو را با کمترین مقادیر میانگین خطای مربع (MSE)، جذر میانگین مربعات خطا (RMSE)، میانگین خطای مطلق (MAE) و خطای استاندارد (SE) و بیشترین مقدار ضریب همبستگی (r). مقادیرMSE ،RMSE  و MAE برای همه آزمایش ها به ترتیب در محدوده 0.0011-0.0001، 0.0325-0.0104 و 0.0271-0.0087 بود. متوسط نفوذ مؤثر رطوبت (Deff) با افزایش توان لامپ از 150 به 375 وات از 9-10×4.61 به 9-10×15.8 مترمربع بر ثانیه افزایش یافت، اما با افزایش فاصله موسیلاژ از 4 به 12 سانتی متر و کاهش ضخامت موسیلاژ از 1.5 به 0.5 سانتی متر، این ضریب به ترتیب از 9-10×14.4 به 9-10×5.16 مترمربع بر ثانیه و از 9-10×13.2 به 9-10×4.31 مترمربع بر ثانیه کاهش یافت. افزایش توان تابش فروسرخ تأثیر مثبتی بر شاخص زردی (افزایش 19.78 درصدی در شاخص b*) موسیلاژ دانه مرو خشک شده داشت. همچنین، شاخص تغییرات رنگ (ΔE)  را از 16.05 به 17.59 افزایش داد.